LRC歌词
[ti:พลาด]
[ar:Endorphine]
[al:สักวา ๔๙]
[by:]
[offset:0]
[00:03.94]พลาด - ดา เอ็นโดรฟิน (Endorphine)
[00:05.38]Written by:เผ่าพันธุ์ อมตะ/วัฒนกร ศรีวัง
[00:13.22]ไม่หวัง ใจจริงไม่เคยจะหวัง
[00:22.15]แต่ใจมีถ้อยคำเก็บไว้
[00:26.40]จนมันล้นหลั่งเผลอพูดไป
[00:34.89]ก็รู้ คงไม่เหมือนเดิมอย่างเคย
[00:43.87]แค่มองดูท่าทีจากเธอก็ดูรู้เลย
[00:52.96]ฉันพลาดไป
[00:55.55]บอกไปแล้ว
[00:59.94]อยากจะย้อนไปแก้ไข
[01:02.41]แต่ฉันจะทำได้อย่างไร
[01:08.83]จากนี้ จะมองหน้ากันได้ไหม
[01:18.22]และจะทำตัวคุ้นเคยอย่างไร
[01:22.35]ให้เป็นเหมือนเดิม ของเรา
[01:28.39]เราจึงต้องห่างกันไปอย่างนี้
[01:34.09]และคงต้องยอมรับ สิ่งนี้
[01:40.21]เมื่อฉันพลาดเอง
[01:42.73]ควบคุมหัวใจไม่ดี
[01:48.25]ไม่มีทางไหน
[02:12.11]เราจึงต้องห่างกันไปอย่างนี้
[02:17.40]และคงต้องยอมรับ สิ่งนี้
[02:23.88]เมื่อฉันพลาดเอง
[02:26.23]ควบคุมหัวใจไม่ดี
[02:31.02]เราจึงต้องห่างกันไปอย่างนี้
[02:36.27]และคงต้องยอมรับให้ไหว
[02:42.55]ฉันไม่ต้องการให้ใคร
[02:46.62]ลำบากหัวใจ
[02:50.45]จากคำว่ารัก
[02:57.22]ที่พลาดไป
[ar:Endorphine]
[al:สักวา ๔๙]
[by:]
[offset:0]
[00:03.94]พลาด - ดา เอ็นโดรฟิน (Endorphine)
[00:05.38]Written by:เผ่าพันธุ์ อมตะ/วัฒนกร ศรีวัง
[00:13.22]ไม่หวัง ใจจริงไม่เคยจะหวัง
[00:22.15]แต่ใจมีถ้อยคำเก็บไว้
[00:26.40]จนมันล้นหลั่งเผลอพูดไป
[00:34.89]ก็รู้ คงไม่เหมือนเดิมอย่างเคย
[00:43.87]แค่มองดูท่าทีจากเธอก็ดูรู้เลย
[00:52.96]ฉันพลาดไป
[00:55.55]บอกไปแล้ว
[00:59.94]อยากจะย้อนไปแก้ไข
[01:02.41]แต่ฉันจะทำได้อย่างไร
[01:08.83]จากนี้ จะมองหน้ากันได้ไหม
[01:18.22]และจะทำตัวคุ้นเคยอย่างไร
[01:22.35]ให้เป็นเหมือนเดิม ของเรา
[01:28.39]เราจึงต้องห่างกันไปอย่างนี้
[01:34.09]และคงต้องยอมรับ สิ่งนี้
[01:40.21]เมื่อฉันพลาดเอง
[01:42.73]ควบคุมหัวใจไม่ดี
[01:48.25]ไม่มีทางไหน
[02:12.11]เราจึงต้องห่างกันไปอย่างนี้
[02:17.40]และคงต้องยอมรับ สิ่งนี้
[02:23.88]เมื่อฉันพลาดเอง
[02:26.23]ควบคุมหัวใจไม่ดี
[02:31.02]เราจึงต้องห่างกันไปอย่างนี้
[02:36.27]และคงต้องยอมรับให้ไหว
[02:42.55]ฉันไม่ต้องการให้ใคร
[02:46.62]ลำบากหัวใจ
[02:50.45]จากคำว่ารัก
[02:57.22]ที่พลาดไป
文本歌词
พลาด - ดา เอ็นโดรฟิน (Endorphine)
Written by:เผ่าพันธุ์ อมตะ/วัฒนกร ศรีวัง
ไม่หวัง ใจจริงไม่เคยจะหวัง
แต่ใจมีถ้อยคำเก็บไว้
จนมันล้นหลั่งเผลอพูดไป
ก็รู้ คงไม่เหมือนเดิมอย่างเคย
แค่มองดูท่าทีจากเธอก็ดูรู้เลย
ฉันพลาดไป
บอกไปแล้ว
อยากจะย้อนไปแก้ไข
แต่ฉันจะทำได้อย่างไร
จากนี้ จะมองหน้ากันได้ไหม
และจะทำตัวคุ้นเคยอย่างไร
ให้เป็นเหมือนเดิม ของเรา
เราจึงต้องห่างกันไปอย่างนี้
และคงต้องยอมรับ สิ่งนี้
เมื่อฉันพลาดเอง
ควบคุมหัวใจไม่ดี
ไม่มีทางไหน
เราจึงต้องห่างกันไปอย่างนี้
และคงต้องยอมรับ สิ่งนี้
เมื่อฉันพลาดเอง
ควบคุมหัวใจไม่ดี
เราจึงต้องห่างกันไปอย่างนี้
และคงต้องยอมรับให้ไหว
ฉันไม่ต้องการให้ใคร
ลำบากหัวใจ
จากคำว่ารัก
ที่พลาดไป